25 gedachtes

Mijn run vandaag in 25 gedachtes:

Ok, ik ga het weer doen… maar eerst maar even wandelen

And go…

O mijn god, ik kan dit helemaal niet, paniek!

Links, rechts, links, rechts

Ik kan toch niet nu al blijven wandelen, nog maar eens proberen

Hou het alsjeblieft in ieder geval vol tot het volgende bosje daarna mag je weer wandelen

Goh, gelukt

… Wat loopt mijn schaduw eigenlijk lomp en langzaam

Wel heerlijk om in de zon te lopen

En die handschoenen kunnen nu wel uit

Hey, ben ik al bij die camping?

Het lijkt wel of ik niet helemaal ontspannen loop, even met mijn schouders draaien.

Zo, nu lijk ik toch wel op zo’n echte sporter…

Hahaha wie hou jij nou voor de gek?

Oe lekker nummer van de Police, even mee neuriën

Hallo drie-mannen-waarvan-ik-me-afvraag-wat-jullie-hier-zo-ver-van-alles-samen-doen

Wat rijden hier veel auto’s, ik ren maar even soepel door het gras

Wauw, ben ik ineens al ruim 40 minuten bezig

Waarom krijg ik nou ineens een blaar?

Misschien ben ik nu wel iets te fanatiek bezig.

Ik wandel wel tot die witte paal

…mmm nee toch maar niet

Ach dan kan ik het laatste stukje ook wel rennen

Joepie, meer dan 6 km

Eigenlijk ben ik best wel goed bezig J

Ok, om heel eerlijk te zijn:

het waren waarschijnlijk ongeveer 5125 gedachtes maar dat wilde ik je niet aandoen.

Niet liegen

Ik wil mijn verontschuldigingen aanbieden!

Het was niet heel netjes.

Het was niet heel chique.

Maar het was wel lekker, een zucht, een bevrijding!

Maar goed, ik hield geen rekening met mijn omgeving dus sorry, sorry boeren en dieren langs de rand van ons dorp!

Ik had al zo'n tijd niet meer regelmatig gelopen en was nu voor de 2e x deze week weer goed bezig. En ik kon ook nog eens heel mindfulness bezig zijn. En dat is echt een uitdaging voor mij hoor.

Normaal zit ik vol oordelen over waar ik mee bezig ben:

hoe slecht ik loop

hoe weinig ik doe

hoe verkeerd ik denk.

Maar vandaag was ik zomaar goed.

Ik liep zonder schema en had bedacht dat ik tot de volgende kruising zou lopen. Toen ik op de kruising was bedacht ik me dat ik nog gewoon even door kon lopen tot het niet meer goed voelde. En toen liep ik ineens zo 8 a 9 minuten... zonder me druk te maken...zonder veroordeling.

Het was heerlijk rustig in mijn hoofd. En het was ook rustig langs de rand van het dorp. Af en toe een auto, geen fietsers of wandelaars.

En zo kwam de euforie.

En zo kwam het nummer:

An Innocent Man van Billy Joel.

En als je dat nummer kent, weet je vast van dat stukje met die hoge uithaal.

Het was eigenlijk geen keuze meer, het kwam er gewoon uit.

I aaaaaaaaaaaaaam an innocent mahahan...

Voluit, hard en natuurlijk zeer melodieus.

Tja en toen was het hek van de dam.

Zelfs toen ik in het dorp aankwam liep ik nog mee te zingen met Billy’s album. Niet meer zo hard hoor maar wel swingend... en hortend en hijgend omdat ik ook nog eens hardliep.

Dus eigenlijk begon ik dit stukje verkeerd:

Sorry, sorry boeren en dieren langs de rand van en ín ons dorp.

Voor nu en ook alvast voor de komende maanden.

Ik zou wel kunnen beloven het voortaan niet meer te doen maar ik heb van mijn moeder geleerd dat ik niet mag liegen...

Sorry :)

Weg met de stress

Het is er toch van gekomen!
Mijn omslagdoek is klaar.
Uiteindelijk waren de granny squares niet de uitdaging maar de sierrand ... Wat duurde die lang!

Nu kan ik lekker met mijn doek op de bank gaan zitten en vol verbazing over de wol strelen. Best mooi toch?