Ik ben absoluut niet zuinig!
Niet dat ik nu bakken met geld over de balk smijt, of
ongeopende voedselpakketten…
Het is alleen dat ik waarschijnlijk niet zo bewust leef
wat dit betreft.
Eens in de zoveel tijd lees ik wel eens een berichtje
over bijvoorbeeld het milieu en hoe we daar allemaal ons steentje aan bij
kunnen dragen.
Fanatiek sta ik dan de volgende morgen met de stopwatch
onder de douche om maar vooral niet te veel water te verspillen.
Maar na twee weken ben ik de stopwatch alweer een keertje
vergeten.
En na nog eens een week is de stopwatch op miraculeuze
wijze in het niets op gegaan en sta ik toch weer luid zingend nog even na te
genieten onder de warme stralen.
Of ik realiseer me ineens dat ik de laatste tijd wel heel
veel met de auto ga. Dat zelfs voor een ritje naar de huisarts ik al mijn
autosleutel opzoek. De eerstvolgende keer pak ik de fiets!
Of dat ik nu voor de 2e keer deze maand alweer
wol heb gekocht voor het knutselen… terwijl er nog een krat vol bolletjes op
zolder staat.
Of de aanschaf van die keukenmachine terwijl ik het ook
gewoon met de hand had kunnen snijden.
Nee, ik leef niet zuinig.
En dat is een luxe positie, dat realiseer ik me heel
goed.
Want ik kan het me kennelijk veroorloven zo te leven.
Nou goed, niet wat betreft het milieu, daar moet ik nog
eens een hartig woordje met mijn geweten over wisselen.
Maar wat betreft geld ben ik dus een gelukkig mens.
Ik geef niet meer uit dan ik heb maar hoef me ook niet
druk te maken over meer moeten hebben.
Sta ik per ongeluk weer eens in de Action, kan ik helemaal
los gaan en met een volle tas de deur uit lopen.
Ik leef niet zuinig!
Nou ja… soms…
Af en toe is het net alsof ik een dubbele persoonlijkheid
heb.
Af en toe neemt zuinige Ingrid het over.
Af en toe ben ik ineens een kniepert.
Bijvoorbeeld als mijn moeder haar pillendoosjes weg wil
gooien – daar kan je nog iets leuks van knutselen!
Bijvoorbeeld als ik iets maak van een A4-tje en er blijft
nog een hoekje papier over – dat kan je nog wel als notitieblaadje gebruiken!
Of bijvoorbeeld als ik bouillonpoeder maak in de
droogoven!
Gisteren deed ik het nog.
Mijn lief wilde me even helpen en ik werd echt een heks.
Je moet begrijpen dat ik namelijk al 2 dagen, dag en
nacht, groente had gedroogd. Eerst schillen en snijden en dan in de oven, na een
aantal uren checken, kruiden er al uit, andere groente er in, drogen, weer
checken, drogen, weer checken, groente er uit, omdraaien, drogen, checken…
Maar gisteren was het dus eindelijk allemaal droog. Zelfs
de bloemkool was krokant geworden!
En dan hoeft het alleen nog maar verkruimeld te worden.
Nou, daar heb ik dus een hele mooie keukenmachine voor!
Dus deed ik alles in de kleine kom, dat leek me handig
omdat het dan sneller verpulverd zou worden.
Dat bleek dus niet zo goed te werken dus manlief bedacht
dat het in de grote kom beter zou kunnen gaan en hij wilde dat wel even doen.
En hij had gelijk hoor. Het ging veel beter. Bijna alles
werd poeder.
Alleen zo’n kom sluit niet goed af hè!
Dat heeft allerlei kiertjes en gaatjes bovenaan.
Dus zag ik ineens al dat kostbare bouillonpoeder mijn
keuken in vliegen.
Eerst probeerde ik het nog kalm aan te geven.
“Misschien is dit toch niet zo’n goed idee schat. Er vliegt
wel erg veel poeder nu uit de machine.”
Maar manlief reageerde (volgens mijn zuinige brein) niet alert
genoeg en gaf aan nog even verder te willen proberen…
Kom poederig!
Handen poederig!
Aanrecht poederig!
En dat zat dus allemaal niet in die mooie glazen weckpot
waar het poeder in moest worden bewaard.
Kostbare-bloed-zweet-en-tranen-bouillonpoeder die zomaar
door mijn keuken vloog!
Ik geloof dat ik nog net niet gilde dat lief moest
stoppen.
Ik geloof dat ik nog net niet de stekker uit het
stopcontact heb getrokken.
Ik geloof dat ik nog net niet zijn handen van de machine
heb gerukt.
Ik heb het wel direct van hem overgenomen…
en met een kwastje geprobeerd de schade op de kom en het
aanrecht te beperken!
…
Zuinige Ingrid is niet echt een leuk persoon om mee samen te leven geloof ik.
Ik kan maar beter gauw weer iets gaan verspillen!
