Ik kan mij soms aan de meest stomme, kleine dingen
ergeren.
Ken je dat?
Je hebt best een leuke dag. Niet zo’n ik-zing-en-dans-de-hele-dag-door-dag
maar je voelt je kalm en relaxed. En dan ineens gebeurt er iets kleins en is je
dag verpest en zal het ook nooit meer goed komen … nou ja, voor de komende 10
minuten dan…
Van die kleine, je uit het evenwicht werpende dingetjes.
- dat de krantenjongen, ondanks meerdere beleefde
verzoeken, de krant half in de brievenbus steekt waardoor de tekst nog maar
voor de helft te lezen is omdat het regende
- een pannenkoek die bij het omdraaien een stukje omklapt
en dus niet meer helemaal rond is
- dat de haakjes van je bh ’s ochtends niet in 1 keer
dichtgaan
- dat je net lekker in een serie komt en je je weer op de
bank geïnstalleerd hebt met een kop thee om de volgende aflevering te kijken en
blijkt dat het volgende seizoen nog niet op Netflix staat
- die uienschil die net náást de prullenbak valt
- dat bij de zelfscankassa van de ah na het controleren
je boodschappen niet meer precies zo worden terug gestopt in je trolley als jij
ze het afgelopen half uur had ingepakt (precies passend en rekening houdend met
de breekbare en kwetsbare spullen)
- smakkende mensen in de bus
- dat je na lange tijd eindelijk je fiets weer eens van stal haalt (omdat je je toch wel schuldig voelt dat je zelfs naar de dokter
om de hoek altijd je auto gebruikt) en je vervolgens een half uur kwijt bent
omdat je je hangslot niet meer kunt vinden
- dat altijd in het koffiezetapparaat het bakje voor de lege
nespresso cupjes vol zit als jíj koffie wilt zetten
- dat je de avond ervoor succesvol een half uur op zoek
bent geweest naar die mug in je slaapkamer en je de volgende ochtend toch aan
een bult op je been loopt te krabben
- vogelpoep op de vooruit van je auto, net buiten het
bereik van je ruitenwissers
- dat bezoek op een verjaardag (heel lief) helpt met
afwassen en je vervolgens de hele komende week op zoek bent naar dat mesje dat toch
altijd in de rechter la lag
- een onverklaarbaar tikkend/schurend/rammelend/zoemend geluidje in je auto waarvan je niet weet of je nu direct de ANWB moet bellen of dat er gewoon iets in je handschoenenkastje ligt dat verschoven moet worden
- dat bij het inbrengen ’s ochtends je een haartje op je
lens lijkt te hebben die je maar niet kunt vinden
- een chocoladereep die niet breekt op de daarvoor bedoelde
breeklijn maar halverwege een blokje
- …
De lijst lijkt eindeloos...
En ik ben toch best een vrolijk mens.
Echt hoor!
Het staat je overigens vrij om deze lijst verder aan te
vullen met jouw eigen ‘dingetjes’.
Wie weet werkt het wel bevrijdend en wordt het toch nog
een ik-zing-en-dans-de-hele-dag-door-dag!
