Uit eten

Ik ben vandaag uit eten geweest.

Gewoon midden op de dag.

Met een voor mij onbekende maar zeker unieke dame.

En daarna moest ik nog koken ook.

Het was eigenlijk de schuld van de visite van gisteravond…

Ik zal bij het begin beginnen.

Gisteren kregen we visite.

Een hele gezellige dame kwam langs die we al heel lang niet meer hadden gezien.

En voor ik het wist hadden we het weer over mijn favoriet onderwerp: Eten!

Onder het genot van een paleo-ontbijtkoek bespraken we de effecten van de voedselindustrie en vlogen de recepten over tafel.

We gingen van paleo naar koolhydraatarm naar helemaal niet meer eten.

En natuurlijk kwamen ook de zondige momenten ter sprake. Die toch wel regelmatige frietavond of die stapavond van onze gaste waarbij ze zich te goed had gedaan aan de sushi.

Soms is het gewoon nodig om je even de buik ziek te eten… en er dan vooral van te genieten!

En zo kwam onze gaste op een wel zeer opmerkelijk filmpje dat ze op YouTube had gezien.

Ze zou het me de volgende dag sturen.

En jawel, vanochtend zat het in mijn chatbox.

En zo komt het dat ik op mijn vrije dag aan tafel zat met een voor mij onbekende dame.

Het filmpje dat ik doorgestuurd kreeg is namelijk van een (zo zegt google translate mij) Koreaanse dame die filmt hoe ze zit te eten.

Een filmpje van 2 uur en 34 minuten!

Het was even de vraag of ik überhaupt verder zou komen dan 5 minuten.

Het filmpje heeft namelijk alles in zich wat ik zo’n beetje haat met eten:

-          Smakken

-          Met de mond vol praten

-          Ongedierte!

En toch bleef ik kijken.

In eerste instantie omdat de vrouw zo lief leek. En omdat ze het kennelijk zo lekker vond. Niets mooiers dan iemand die geniet van zijn eten.

En ik vroeg me natuurlijk af waarom? Waarom maak je een film van jezelf terwijl je zit te eten? Ik kon haar niet verstaan dus dat gaf mij niet het antwoord. Wel jammer overigens dat ik haar taal niet kende want ze leek hele grappige dingen te vertellen.

En ik was nieuwsgierig. Zo’n klein vrouwtje ging toch niet die vier schalen leeg eten?

Al kijkend kwam ik er achter dat ze tegen mensen aan het praten was. Dit was kennelijk de Koreaanse versie van internetporno of zo.

Of zou het gemaakt worden voor mensen die niemand hadden om mee uit eten te gaan en zo de illusie van een restaurant konden beleven?

Het kon niet voor feeders gemaakt zijn want daar was deze dame toch echt te dun voor.

Rond de 32 minuten was de schaal met gebakken ongedierte leeg. De mevrouw bleef vrolijk het eten naar binnen schuiven, ondertussen kletsend tegen de camera.

Tot mijn verbazing gooide ze een heel pakje boter in de pan en begon ze opnieuw. Ik probeerde nog te ontdekken of het trucage was maar dat hondje op de achtergrond bleef heel consequent in leven.
Voor de zekerheid gooide de dame nog een half pakje boter er bij.

Gelukkig ging ze rond de 1,33 de tafel leeg ruimen.

Nu was ik natuurlijk benieuwd hoe ze dan de ruim 2 uur vol ging maken.

Ik hoefde niet lang te wachten want met een plastic handschoen begon ze enorme stukken taart uit een doos op een plateau te zetten.

Ik kreeg ondertussen plaatsvervangende buikpijn.

Rond de 1,49 dacht ik eindelijk weer de wereld te begrijpen. De dame begon te giechelen en aan haar blouse te frunniken.

Zie je wel, het ging toch om seks!

Wel een lang voorspel hoor.

Maar nee, ze kwam even later terug in een rood shirt en ging vrolijk verder met de volgende taart.

Met 1,53 dacht ik dat ze op het toilet de boel er weer uit probeerde te kotsen maar ze kwam opgewekt terug met een bord vol mango.

Mijn kokhalsreflex begon nu parten te spelen.

De dame had hier geen last van.

Ze sneed de mango in mooie stukken en at ook die nog op.

…

Ik heb het filmpje uit gekeken. Oké, heel eerlijk gezegd heb ik soms wat doorgespoeld (en ook een paar keer terug gespoeld).

Ik ben totaal van het padje.

Het nut van deze filmpjes (ja, er zijn er nog veel meer van) ontgaat mij totaal.

Als iemand Koreaans kan, zou ik het fijn vinden om een grove vertaling te ontvangen.

Ik ben misselijk maar tegelijkertijd bewonder ik de dame. Ik zou willen dat ik zo ongegeneerd veel kon eten. Geen ongedierte wel te verstaan, maar de taarten sla ik zeker niet af.

Toch denk ik dat het niet helemaal vanzelf is gegaan bij deze dame.

Ik kan geen Koreaans maar ik durf er heel wat om te verwedden dat zij in de laatste minuut bijna fluisterend in de camera toegeeft dat ze toch wel erg vol zit.

En dat boertje… schijnt in sommige culturen beleefd te zijn J