Appelspin

Ik weet het: de meest effectieve manier om een spin weg te krijgen is om hem rustig met een papiertje op te pakken, dan bij voorkeur kalm dood te knijpen zodat hij zeker niet meer terug komt en dan op je gemak hem weg te gooien in de container in de tuin (voor het geval je net niet hard genoeg geknepen hebt).

Dat werkt.

Ik weet het.

Dat is echter niet wat ik deed vanmorgen toen ik de groente en het fruit ging opruimen die lief gisteren had gekocht en die dan standaard op het aanrecht blijft liggen tot het ‘vanzelf’ de groentela in kruipt.

Nee, vanmorgen was ik alles behalve rustig, alles behalve kalm.

Ik had niet zo goed geslapen en was al voor de wekker beneden.

Hoewel ik me opnieuw had voorgenomen de groente te laten liggen tot het zo lang op het aanrecht lag dat het zelfs lief ging irriteren, besloot ik toch maar op te ruimen.

Ik pakte net 6 appels uit toen er ineens iets begon te bewegen.

Je kent die filmpjes misschien wel waarbij er ineens een exotische spin uit de bananentrossen komt kruipen?

Nou, dat kan dus ook met appels.

Het zwarte beest, met van die dikke poten, sprong tussen de appels door het aanrecht op.

Ondanks mezelf gaf ik een gil.

Natuurlijk liep het direct naar de groente die nog achter de appels lagen en verschool zich tussen de bloemkool en wortels.

Met gevaar voor eigen leven begon ik groente weg te halen om in ieder geval maar zicht te houden op het beest.

De flower sprouts zaten in een papieren zak en voor de zekerheid frommelde ik die sterk dicht ( je weet natuurlijk nooit of daar ook nog iets uit komt).

Nadat de sprouts, de spruiten en de bananen van het aanrecht waren volgde de krop sla (gelukkig ingepakt).

Elke groente verdween met de nodige gilletjes en zuchten.

En dan praten we nog niet over de haartje op mijn armen en de rillingen.

Halverwege de groente kreeg ik het ondier in de gaten.

Het had zich verstopt achter de dop van het flesje met limoensap.

Je kent die flesjes wel: druppelvormig met een slank draaidopje.

Zo’n flesje dat je in de koelkast hebt staan omdat je niet altijd verse limoenen in huis hebt.

(De spin was zo groot dat hij zich achter het dopje kon verstoppen.)

Op dat moment kwam de held in mij naar boven.

Lief lag nog boven in zijn bed te slapen dus ik moest het alleen oplossen.

In een vlaag van totale verstandsverbijstering greep ik het flesje … met twee vingers aan de tegenovergestelde kant van waar de spin zat… en verplaatste het een meter opzij naar de gootsteen. Ik wilde het flesje ín de gootsteen gooien en dan de kraan hard aanzetten om de spin weg te spoelen.

Met opnieuw een gil (sorry lief!) ontdekte ik na 30 centimeter dat er in de gootsteen nog wat yoghurt lag dat ik wilde weg spoelen dus kon ik het flesje daar niet ingooien…

…

Ehhh

Flesje in yoghurt

Kan niet!

… Niemand heeft gezegd dat ik logisch ben hè.

Maar goed, ik zette het flesje dus naast de gootsteen, spoelde vervolgens de yoghurt weg, ondertussen mijn ogen bijna niet van de spin afhalend.

Gelukkig bleef het ondier zitten.

Toen de gootsteen leeg was haalde ik het zeefje weg dat normaal grof vuil tegen houdt.

Na mezelf nog eens streng te hebben toegesproken pakte ik vervolgens het flesje op een gooide het in de gootsteen.

En daar gaat het dan mis hè.

Want gooien is niet rustig.

Gooien is niet kalm.

Gooien is vlug en snel.

En als je een flesje met opgeplakte spin vlug en snel weg gooit ben je even het contact kwijt.

Weet je even niet meer waar de spin gebleven is.

Ik zette snel de kraan aan en spoelde over het flesje en langs de wanden.

Ik liet daarna de kraan nog 5 minuten lopen voor de zekerheid.

Maar toen kwam de twijfel.

Want was de spin niet in dat kleine moment dat ik even het contact verloren had, van de fles gesprongen?

Misschien zat hij nu wel verstopt achter de zeepfles.

Of in de afwasborstel.

Achter de spons.

Of op mijn shirt.

In mijn haar?

Of misschien had ik hem wel weg gespoeld maar kwam hij nu via die gleufjes bovenin de wasbak weer terug naar buiten…

Sterker nog, terwijl ik dit schrijf voel ik hem volgens mij in mijn nek kriebelen!

…

Ik denk dat ik maar even de nieuwe elektrische vliegenmepper, een hele keukenrol en een schoen ga pakken.

En misschien dat ik me ook nog maar even omkleed!