Mijn fetisj

Ik heb een fetisj voor kookboeken.

En keukenapparaten.
En eten

Ooit heb ik eens ergens gelezen dat mensen die veel apparaten kopen voor in de keuken, dat doen om een bepaald gevoel op te roepen. Ze willen, door die spullen mooi te etaleren, het gevoel creëren dat ze associëren met bijvoorbeeld het hebben van een zelfgemaakte taart.

Als ik dat voor mezelf zou moeten invullen kom ik gelijk bij een hele lijst van wenselijkheden: gezellig, warmte, overvloed, verlangen, huiselijk, goede (huis)vrouw, uitnodigend, gul, samenzijn.
Eigenlijk raar om te merken wat een beelden je allemaal vormt om zoiets simpels als een taart.
En dat het hebben van de spullen om het te maken of mooi te presenteren dat zelfde gevoel al kunnen veroorzaken.
Natuurlijk spelen winkels en de media daar prachtig op in. Wie wordt er nou niet hebberig als je een Cook&Co binnen loopt, als je in de Ikea weer zo’n handige gadget voor de kleine keuken ziet of als je naar het bakprogramma van Rudolf op 24 Kitchen zit te kijken?
Voor je het weet heb je weer een ‘dingetje’ in de kast staan waarvan je, enigszins bezwaard, na 2 jaar denkt: Laat ik het toch maar eens weg gooien.

Gelukkig heb ik daar geen last van!

Ik heb veel handige spulletjes in de keuken en ik gebruik ze ook nog.
Bij mij geen ‘Wannabee’-aankopen die me alleen maar een schuldgevoel geven…
Wel een aantal geweldige mis-kopen.
Zo heb ik ooit eens de Magic Bullet gekocht op tv (ja, ik durf hier voor alles uit te komen). Het leek mij helemaal geweldig om al die heerlijke sausjes te maken die ze daar lieten zien. Kijkend naar die groep mensen die daar lachend de tortillachips met kaassaus uitprobeerden (slechts drie keer drukken op de Magic Bullet) voelde ik al de gezelligheid, warmte, overvloed, verlangen, …
Eenmaal thuis bleek het ding totaal niet te werken. Zodra je er ook maar iets harders in stopte dan een rijpe peer moest je al met dat ding gaan draaien en schudden. Gelukkig had een vriendin net een kind gekregen en voor babyhapjes was het nog te gebruiken.

Nu vraag ik mij af of het hebben van kookboeken eenzelfde gevoel kan oproepen als bij de apparaten. Toevallig heb ik een vriendin die, geloof ik, wel 100 kookboeken heeft en daar nooit iets uit heeft gemaakt.

Zou zij ook regelmatig naar haar verzameling kijken en een warm gevoel van binnen krijgen? Zou ze zich een beter mens voelen door de boeken allemaal mooi op een plank in het zicht te zetten? Misschien zelfs regelmatig even er door te bladeren en plaatjes te kijken?
Voor mij geldt dit uiteraard niet!
Ik heb een kast vol boeken die ik ook echt gebruik. Wekelijks zoek ik recepten bij elkaar, sta ik voor mijn boekenkast en pak willekeurig een aantal boeken om te bladeren wat we nu weer gaan eten…
Alhoewel…
De laatste tijd kom ik meestal uit op dezelfde 5 boeken.
De helft van de verzameling kookboeken hebben we alweer naar boven gedaan.
En daarvan heb ik zelfs 1 boek laatst al omgetoverd tot een geweldig knutselproject.
Misschien is het niet echt een fetisj.
Meer een verslaving?
 

En nu ik daar toch over bezig ben:

Waarom wil ik eigenlijk altijd koken vanuit een recept?
Dat deed mijn moeder toch vroeger ook niet?