Schoon en fris

Ik ben een sloddervos!

Niet in mijn intenties maar wel in mijn daadwerkelijk handelen.

Ik wil echt wel anders maar doe het vervolgens niet.

Het is namelijk nooit mijn bedoeling om die knutsellipjes van blikjes op de tafel te laten liggen…

maar ze liggen er wel.

Het is nooit mijn bedoeling om de berg was zo hoog te laten opstapelen dat het spontaan omvalt…

maar het valt wel.

En het is nooit mijn bedoeling om letters te kunnen schrijven in het stof op de tv…

maar ze staan er wel.

In mijn hoofd weet ik precies hoe ik mijn huis wil zien: Een knus huis met warme kleuren, meubels in ouderwetse stijl, interessante frutsels vol herinneringen, boeken, kussens, glazen salontafel, mooi kleed op de vloer, lampjes en kaarsjes, veel foto’s… en fris en schoon!

In het eerste deel ben ik voor mijn gevoel aardig geslaagd, het laatste deel drijft me regelmatig tot wanhoop.

Ooit heb ik eens in een helder moment bedacht dat ik gewoon een schoonmaakschema moest maken. Op Pinterest zag ik schitterende schema’s voorbij komen en ineens begreep ik dat dat mijn redding zou zijn. Ik ben tenslotte gek op lijstjes en wat kan er nou heerlijker zijn dan te kunnen afstrepen dat je de badkamer hebt gedaan of dat je de rekeningen hebt opgeborgen?

En al zeg ik het zelf: het is een mooi schema geworden! Het is uitgewerkt in wekelijks/twee wekelijks/maandelijks/half jaarlijks/jaarlijks, met leuke kleurtjes, mooie hokjes waar je kunt afvinken en in een handige vorm die in de keuken kan hangen zodat je het altijd ziet. Maar bovenal is het vooral een goed doordacht rooster. Je kunt wel op papier alles op 1 dag willen doen maar mezelf kennende gaat dat nooit gebeuren. Ik heb bekeken wanneer de vrije dagen zijn, wat mijn lief doet en wat ik doe, wanneer de sport- en clubmomenten zijn en wat in welk seizoen moet gebeuren.

En dus hangt het nu in de keuken op ons magneetbord.

Of althans, …

ik geloof dat het er nog hangt.

Ik meen dat ik er drie weken geleden nog wel eens een kruisje op heb gezet.

Maar het kan ook zijn dat ik het er met een feestje afgehaald heb omdat ik  tekeningen van de kinderen op wilde hangen.

Of nee, had ik niet die magnetische kruidenbakjes er overheen gezet?

Hoe dan ook, het was een mooi schema, een mooi idee.

Maar ik doe het niet hè.

Ik kan een heleboel smoesjes opnoemen waarom het niet gebeurt, de ene wat meer legitiem dan de ander:

-          Ik vind het niet leuk omdat het elke week weer terugkomt

-          Mijn lief is slordig ingesteld en dat werkt aanstekelijk

-          Het is vermoeiend

-          Ik heb nog zoveel leuke dingen die ik wil doen

-          Vanaf morgen ga ik het echt bijhouden

-          Ik krijg last van mijn rug van stofzuigen

-          Er komt vandaag toch niemand langs

-          …

Feit is dat het allemaal uitvluchten zijn.

En dat weet ik.

En dus voel ik mij regelmatig schuldig over de staat van mijn huis.

Dan hoop ik dat er niemand onverwachts aanbelt (terwijl ik zo van visite hou) en ben ik blij dat mijn moeder wat verder weg woont zodat ze dit niet hoeft aan te zien (sorry mam).

Maar vandaag ontstond er een sprankje hoop:

Terwijl ik vol schuldgevoel de kamer aan het stofzuigen was kwam ik bij ons hoogpolige kleed. Zo’n mooi warm rood kleed met hele lange draden. Zo’n kleed waarvan mijn moeder zegt “koop dat nou niet want het is zo moeilijk schoon te houden”.

De borstels konden de haren en kruimels op het kleed niet aan dus besloot ik in een moment van waanzin de borstel er af te halen en gewoon een klein stukje met de zuigmond van de slang er overheen te gaan.

Terwijl ik op mijn knieën het kleed lag te doen moest ik in gedachten lachen. Dit had ik wel eens gezien in zo’n programma op tv over mensen die bij andere mensen het huis gaan schoonmaken. Van die cleanfreaks die niet willen dat iemand over het kleed loopt omdat ze de wol dezelfde kant op hebben gezogen. Ik probeerde het eens uit. Ik moest toegeven dat het kleed op dat punt weer mooi omhoog kwam en de kleur werd een stuk intensiever.

Voor ik het wist had ik ineens het hele kleed zo gezogen… en ik werd er nog blij van ook.

Ik kreeg zelfs ideeën om vandaag ook de plinten eens een extra beurt te geven.

Snel ben ik op de bank gaan zitten om eens lekker een boek te lezen.

Je kunt ook overdrijven hè!