Spinazie is jakkie!

Ik heb een hekel aan spinazie!

Volgens mij was dit vroeger al, toen ik nog jong en onwetend was. Eerst haalde ik boerenkool en spinazie nog wel eens door elkaar (beiden groen tenslotte) maar al snel leerde ik dat boerenkoolstamppot lekker was en spinazie jakkie.

Nu moet ik ook eerlijk zeggen dat we volgens mij nooit rauwe spinazie aten maar of dat het veel beter gemaakt had weet ik niet.

Eigenlijk hou ik überhaupt niet van dunne, slappe groene blaadjes.

Als je er op kauwt is het te dun tussen mijn tanden om lekker te malen. Mijn kiezen raken net een paar stukjes op de plek waar de kiezen echt op elkaar schuren en de rest van het blaadje hangt in de loze ruimtes. Toch is het te stug en groot om niet op te kauwen.

Het voelt ook slijmerig in mijn mond. Mijn tong glijdt over het blad terwijl ik probeer het tussen die kiezen te duwen. En tot overmaat van ramp is er dan altijd wel een blaadje dat aan mijn gehemelte gaat plakken met spontane braakneigingen tot gevolg.

Én omdat bij mij alles goed klein moet zijn voor ik het doorslik, moet ik wel extra lang op het blaadje kauwen om het goed kapot te krijgen. En hoe langer je er op kauwt, hoe viezer het wordt.

Probeer het op een rustig moment maar eens uit.

Spinazie is vies!

Gelukkig zijn er nog wel wat groene blaadjes die er beter in gaan. 

De eerder genoemde boerenkool bijvoorbeeld, of ijsbergsla. 

Deze blaadjes hebben een heerlijke bite. Ze kraken tussen mijn tanden en zijn binnen een mum van tijd klein en doorgeslikt. En ze plakken dus niet aan mijn gehemelte!

En het is maar goed dat deze groente er nog is want groene blaadjes zijn eigenlijk heel gezond.

Tot mijn schrik hoorde ik echter dat ijsbergsla eigenlijk helemaal niet zo veel goede eigenschappen heeft als die slappe hap. Mijn salade zou gevuld moeten worden met rucola of veldsla of weet-ik-veel-wat-voor-een-sla-als-het-maar-geen-ijsberg-is.

Maar dat wil ik helemaal niet eten.

En als je een beetje naar de seizoenen wilt eten, is boerenkool er ook niet het hele jaar.

Dus moet ik er af en toe toch van mezelf aan geloven.

Ik wil tenslotte wel gezond eten.

Ik ben niet voor niks op paleo terecht gekomen.

Heel regelmatig zet ik nu een salade op het menu met een goede vulling en veel sla voor mijn lief en wat minder sla voor mij. En nee, niet regelmatig als 1 x in het jaar… ik hoor de cynisten wel denken!

Wekelijks zorg ik dat er groen op het menu staat.

Daarbij varieer ik tussen lekker en jakkie.

Ik ga er namelijk vanuit dat je jakkie, net als koriander, kunt leren eten door het te blijven proberen.

Ik ben goed bezig…

Al zeg ik het zelf.

…

Nou ja om heel eerlijk te zijn smokkel ik ook regelmatig hoor.

Dan gooi ik die dunne, slappe groene blaadjes gewoon door een smoothie.

Of zoals vanmorgen door een omelet.

Wel gepureerd natuurlijk.

Want stel je voor dat halverwege het ei zo’n groen blaadje onverwachts toch nog aan mijn gehemelte zou blijven plakken!

Nee, doe mij dán maar een babypapje!